Bekkie

DOA zorgt 7 dagen per week voor dieren die gedumpt zijn. Dieren die nergens anders terecht kunnen, krijgen bij ons een tweede kans. Wij hebben alles onder één dak om deze dieren te geven wat zij nodig hebben, zowel medisch als qua gedrag. Help jij ook om deze afgedankte dieren te redden?

Sullivan

DOA zorgt 7 dagen per week voor dieren die gedumpt zijn. Dieren die nergens anders terecht kunnen, krijgen bij ons een tweede kans. Wij hebben alles onder één dak om deze dieren te geven wat zij nodig hebben, zowel medisch als qua gedrag. Help jij ook om deze afgedankte dieren te redden?

Vrijbuiters

Een hond wil niet alleen naar buiten om z’n behoeften te doen. Een hond wil rennen, springen, spelen, rollen, uitrazen. Daar worden ze blij van – en wij ook! Want zo blijven honden gezond, leren ze met andere honden omgaan, zitten ze lekker in hun vel. En worden ze de leukste harige huisgenootjes die je kunt hebben.

Hondenverzorger Martine

‘Ik ben via een behoorlijke omweg bij DOA terechtgekomen. Ik heb eerst een horeca opleiding gedaan en daarna een opleiding tot meubelmaker. Ik werkte als decorbouwer maar als gevolg van de financiële crisis in 2008, viel al mijn werk weg. Toen ben ik flink gaan nadenken over wat ik wilde. Dat was het moment dat ik dacht: ik ga mijn hart volgen en alsnog de opleiding tot dierenverzorger doen. Toen ik daarmee klaar was ben ik bij Artis begonnen en daarna heb ik bij een vogelopvang gewerkt. Ook heb ik drie maanden in Noorwegen gewerkt voor een hondensledebedrijf. Op gegeven kwam die ene vacature bij DOA en heb ik gesolliciteerd. Dat is bijna acht jaar geleden!Ik heb het enorm naar mijn zin als hondenverzorger. Ik zorg dat een hond die in bij ons in het asiel komt, een schoon hok, bedje, speeltjes en voer krijgt en ga aan de slag met het gedrag en de medische situatie van de hond. Dan breng ik in kaart wat het dier nodig heeft om zich weer goed te voelen en om klaar te zijn voor adoptie. Ik vind het enorm fijn om asielhonden te helpen om meer vertrouwen te krijgen in mensen en in zichzelf. Als je ziet hoe sommige dieren bij ons binnenkomen, in de knoop met zichzelf, en vaak boos of bang; het blijft bijzonder om zo’n dier helemaal te zien opknappen.Het mooiste voorbeeld vind ik van een Zwitserse herder die uit huis was geplaatst en die in de eerste periode getild moest worden omdat ze te bang was om te lopen. We zijn flink met haar aan de slag gegaan. Maandenlang elke dag met haar trainen. Kennismaken, halsband om en op gegeven moment naar buiten om een rondje te lopen. En toen op zoek naar het perfecte baasje met een andere stabiele hond waar zij zich aan op kon trekken. Dat is gelukt; nu krijgen we mooie berichten van hoe goed het met haar gaat in de nieuwe situatie. Dat wil ik voor elke hond!

Kattenverzorger Samantha

‘Ik werk nu ruim een jaar bij DOA. Daarvoor heb ik lang bij verschillende dierenwinkels gewerkt. Ik heb de switch gemaakt van dierenwinkel naar dierenasiel doordat een voormalige collega van de dierenwinkel die nu bij DOA werkt, vroeg of ik ook bij DOA wilde komen werken. Nou, dat wilde ik wel! ;-)Ik werk bij de kattenafdelingen en wanneer mensen een kat willen adopteren kunnen ze bij mij terecht. Naar aanleiding van het profiel dat zij zelf van tevoren invullen, laat ik zien welke katten bij hen past. Daarnaast maak ik de kennels schoon en geef ik voer en medicatie. Ook help ik met het socialiseren van katten; veel dieren die in het asiel terechtkomen zijn bang. Ik vind het een mooie uitdaging om deze dieren te helpen weer lekker in hun vel te zitten. Het is zo bijzonder om een kat te zien veranderen met tijd en aandacht! Dan komt hun ‘ware kat’ naar boven ongehinderd door zijn (slechte) achtergrond of wat hij verder heeft meegemaakt.Wat katten nog meer nodig hebben om lekker zichzelf te kunnen zijn? Lekker spelen en springen, zich lekker uitleven en energie kwijtkunnen. Grote krabpalen vinden ze geweldig niet alleen om op te klauteren maar ook om op te zitten; ze vinden het heerlijk om de boel lekker te kunnen overzien.’

Vrijwilliger Patrick

‘In september ben ik vier jaar aan de slag bij DOA. Twee keer per week zet ik mij in voor het hondenteam en waar ik ook verder nodig ben. Ik had tijd over en wilde altijd al graag iets met dieren doen, en dat werd vrijwilligerswerk bij DOA.Alle werkzaamheden waarmee ik kan helpen doe ik graag, van heggen snoeien tot honden socialiseren. Wat socialisatie precies is? Met socialisatie laten we dieren die bang zijn, langzaam wennen aan mensen en bijvoorbeeld aan een halsband dragen en aan de lijn lopen. Je laat zien dat mensen ook leuk kunnen zijn, want ze komen vaak uit een vervelende situatie. Meestal ben je dan een tijdje met dezelfde honden bezig, om dat vertrouwen op te bouwen maar ook extra om ze te wassen en dat soort dingen. Omdat ik regelmatig kom, heb ik meestal wel vijf of zes honden waar ik op dat moment mee aan de slag ben.Wat ik het mooist vind aan mijn vrijwilligerswerk bij DOA? Eigenlijk alles. Ik vind het heerlijk om er te zijn. De dieren verzorgen, klusjes die blijven liggen oppakken, helpen op alle vlakken. Samenwerken met de leuke vrijwilligers en medewerkers van DOA. Ik vind het fijn om onder de mensen én onder de dieren te zijn.Daarnaast sleutel ik aan auto’s en heb ik vijf geiten waar ik me lekker mee bezig hou. Die heb ik overgenomen van een oude boer die dat niet meer kon. Ze wonen tegenover mijn huis, ik geniet ervan om tijd met ze door te brengen en ze te verzorgen. Ik heb zelf ook een hond, Maya, een Stafford van 11 jaar oud. Zij komt uit een asiel en is mishandeld geweest vroeger. Ze is heel timide maar met mij kan ze helemaal zichzelf zijn. Zij is echt mijn kindje, wij hebben het heel fijn samen.’

Vrijwilliger Evgeniya

‘Ik ben ongeveer twee jaar vrijwilliger bij DOA. Zodra het kon na corona ben ik begonnen bij de kattenafdeling. Elke dinsdag kom ik helpen met het schoonmaken en socialiseren van de katten. Ik ben een echt kattenvrouwtje! Ik hou enorm van katten en breng graag tijd met ze door. Vooral asielkatten; velen van hen hebben zo’n moeilijke tijd gehad en ik wil heel graag warmte en liefde brengen en hen helpen beter en gelukkiger te maken.Ik kom oorspronkelijk uit Siberië, Rusland en heb een tijdje in Moskou gewoond. Overal waar ik heb gewoond, heb ik vrijwilligerswerk voor katten gedaan. Ik woon nu zeven jaar in Nederland. Werken als vrijwilliger om katten in het asiel te socialiseren, is voor mij ook socialisatie geweest 😉 Ik heb geweldige mensen ontmoet bij DOA en zelfs hele goede vrienden gemaakt. Via iemand bij DOA leerde ik ook over kattenoppas zijn, dus het werken bij DOA heeft op veel niveaus een grote impact op mijn leven gehad.De ‘pittige’ katten, degenen met karakter, zijn degenen die ik het leukst vind. Ik hou van de uitdaging om katten die bang zijn te helpen om rustiger te worden en aan mensen te wennen. Schildpadjeskatten zijn altijd mijn favoriet geweest; het lijkt wel alsof ze een ander soort persoonlijkheid hebben. Het zijn bijna altijd vrouwtjes en ze weten precies wat ze willen en dat vind ik heel grappig. Ik denk dat ik dat gedrag bij mezelf herken en er daarom om moet lachen.’

Onze mensen

Het werk bij DOA is fantastisch, maar lang niet altijd makkelijk. Daarom zijn we zo blij met onze medewerkers en vrijwilligers.

Sam 

Yooo wat een dag had ik. Brokjes geknabbeld, met mijn veertje gespeeld, nog wat gegeten, een poosje gechilld, weer wat gegeten en toen nog wat gegeten. Dat is mijn ideale dagindeling en ik zoek iemand die dat spelen en chillen met mij wil doen. Het eten kan ik namelijk prima zelf!Ik ben Sam en ik zoek een baasje, maar dat valt nog niet mee.. Mijn gevoelige darmen werken namelijk een beetje tegen. Ik eet speciale brokjes en moet elke dag een pilletje zodat mijn 💩 er goed uit blijft zien en ik geen buikpijn krijg. Maar dat vinden veel mensen best een opgave, snap ik wel. Zelf had ik het liever ook anders gehad maarja, je hebt niet altijd in de hand hoe je lichaam werkt. Ik ben een stoere jongen en houd dus van eten, spelen en slapen.Ik maak soms gekke sprongen van enthousiasme of glijd uit de bocht als ik achter een balletje aan ren. De handigste ben ik niet, maar de grappigste zeker wel! Is er iemand die om en met mij wil lachen?

Joy

Ik heb natuurlijk ook echt een toet vol met Joy als je zo naar mij kijkt. Dat is ook wel eens anders geweest. Ik ben namelijk achtergelaten op straat en nooit meer opgehaald. Dat deed mij best verdriet.Bij DOA merken ze ook wel dat ik het een en ander heel moeilijk en spannend vind. Bijvoorbeeld het lopen op straat. Eigenlijk wil ik liever niet richting de uitgang en blijf ik lekker in de buurt. Misschien komt dat ook wel omdat het bij DOA nogal druk is in de omgeving.Zolang ik bij DOA verblijf, ravot ik het liefst lekker op de speelvelden. Lekker snuffelen, graven, zwemmen en heel hard rennen. Dat vind ik echt het heerlijkste dat er is. Naast al deze gezelligheid is het natuurlijk ook belangrijk om het wandelen aan de lijn te blijven oefenen en andere trainingen te doen. Dat wandelen aan de lijn, daar zit nog een beetje training aan, maar de andere trainingen doe ik echt fantastisch!

Party Pamela

Yes yes yes! Nu is t mijn beurt om wat te vertellen, dat heb ik wel verdiend. Poezenkinderen opvoeden is leuk hoor, maar ik ben ook best blij dat ze het huis uit zijn want pffff wat een drukte was dat! Niet dat ik niet van drukte houd, ik ben zelf absoluut geen saaie huismus. Vriendinnen noemden mij Party Pamela.Maar een zesling vraagt nogal wat van je geduld, empathie en je gezondheid. Ik heb een nare ooginfectie overgehouden aan het moederschap waardoor mijn rechteroog elke dag gedruppeld moet worden. Daar doe ik overigens niet heel moeilijk over hoor. Wat moet dat moet. Ook een klein hangbuikje heb ik overgehouden aan die monstertjes.Hoe dan ook, nu is het me-time! Ik kan doen en laten wat ik wil en zoek iemand bij wie ik dat kan doen, snap je hem nog? Ik ben energiek en wil lekker gek kunnen doen. Ik hou dan ook van lekker rennen en dollen in huis en buiten. Kinderen ben ik wel even klaar mee, ook de menselijke variant. En een tuin lijkt me heerlijk, daar kan ik denk ik al mijn gekheid in kwijt. Ohja, je hoeft niet bang te zijn dat ik veel parties ga geven trouwens. Ik denk dat ik nu graag Prinses Pamela genoemd wil worden, zo voel ik me en ik heb het verdiend om nu zo behandeld te worden!

Doneer nu